Een impulsieve aankoop?

Woensdag 27 april 2016.
Plotseling stond ik oog in oog met hem. Op Koningsdag 2016. Of het de lucht van de dierenwinkel was of het geluid dat hij produceerde? Ik weet het niet. Ik zag hem zitten. Alleen op zijn stokje. In de winkel van vriend Michel.
Het maakte wat los. Al jaren denk ik er over om een aquarium te beginnen. Iets weerhoudt mij. Is het omdat ik in mijn jeugd verwend ben met de 'twee meter bak' van mijn ouders? Een gezelschapsaquarium waar ik urenlang voor kon zitten.
Misschien vind ik het geen optie om een klein aquariumpje te starten.
Zo ook de vogels. Mijn ouders hadden de broedhokken in de huiskamer hangen en beneden in de schuur stond een volière met een vlucht van bijna drie meter.
Ook hier vermaakte ik mij prima.
In mijn latere leven is er nooit iets van gekomen. Oorzaak weet ik niet maar dit jaar was het raak. De zebravink zong zich rechtstreeks mijn hart in!


Vrijdag 29 april 2016. Een onuitwisbare indruk!
Na 2 dagen wikken, wegen en fantaseren begon ik de lat al weer te hoog te leggen. Volière in de tuin. Groot, veilig, droog etc. Bijna liet ik het afweten. Laat maar!
Maar de vink zat nog in mijn hoofd.
Ik werkte thuis en tegen lunchtijd zette ik mijn laptop op slaapstand en kocht ik een kooi.
Mijn vrouw keek bij mijn thuiskomst met een mengeling van verbazing en vrolijkheid. Ze wist dat ze vroeger weleens teveel beren op de weg zag en dit mij ook kenbaar maakte. Ze wist dat ik er het bijltje bij neer dreigde te gooien. Nu was het anders. De vink had een onuitwisbare indruk achtergelaten en mijn vrouw voelde feilloos aan dat ik toe was aan deze uitdaging. Kooi en zand binnen en nu maar eens rustig achterover leunen. Geen ondoordachte beslissingen nemen!


Maandag 2 mei 2016. Yes!



Vandaag ben ik naar vriend Michel gereden. Het mannetje zat nog op zijn stok en lonkte naar mij.
Aangezien er geen popjes waren verliet ik korte tijd later de winkel met een kartonnen doosje voorzichtig in mijn hand.
Bij het plaatselijke tuincentrum ging ik kijken voor een pop. De beer was duidelijk los! Bij het impulsieve af. Ik kocht een vrouwtje en aangezien de zebravink niet op stok slaapt tegelijkertijd een nestkastje.


Dan volgen dagen van wennen. Voor beide partijen. De goede plek. Niet teveel aan zitten. Rust geven maar ook eivoer, sepia, groenvoer en trosgierst.
De dagelijkse verzorging. Het voorzichtig uitblazen van de zaadbakjes zodat de schilletjes verdwijnen. "Niet te hard blazen hoor!"; hoor ik mijn vader nog tegen mij zeggen. "Anders blaas je al het goede zaad de bak uit!"
Op zondagochtend kon ik eindelijk het ontvellen van de eierschillen in de praktijk brengen. Ook van mijn pa geleerd!


Na een paar dagen kreeg ik eerlijk gezegd ook wel een beetje last van het geluid van pa zebravink. Ik kon dit niet negeren en dacht dat als ik er last van zou hebben hoe zouden mijn huisgenoten hier dan tegenaan kijken? Ik begon oplossingen te verzinnen en plaatste de kooi zo nu en dan buiten op een beschutte plek. Al gauw was ik bezig om de tijdelijke plek vos- en kat proof te maken. Dikkere tralies met daarachter de kooi.


Tussendoor kreeg ik raad van ervaringsdeskundigen. Om een broedsel te krijgen heb je 1 man en meerdere popjes nodig. Ja, daar hadden ze wel een punt. Maar mijn doel was niet primair om een broedsel te krijgen. Ik liet het voor wat het was en vertelde dit aan iedereen die het maar horen wilde. Ik heb twee zebravinken voor de lol en een broedsel is welkom maar geen must.


Zaterdag 21 mei 2016. Wat gebeurt er nu?
Van de een op andere dag zag ik dat de vogels met mijn aangevoerde stukjes uitgeplozen sisaltouw liepen te sjouwen.
Nestkastje in en uit. Ook alle aangeleverde stukken groenvoer werd het nest ingesleept. Leuk om te zien hoe pa zich voorbereid om met het grote paardenbloemblad of takjes muur omhoog te vliegen.


Woensdag 25 mei 2016: Uitbreiding...
Zoals gewoonlijk stond ik weer achter het raam naar buiten te kijken naar de kooi.
Plotseling zag ik dat moeders zich een beetje vreemd gedroeg. Vleugels naar beneden en de staart omhoog. Toen ik direct daarna pa boven op haar zag landen kon ik een glimlach niet onderdrukken. "Volgens mij krijgen we uitbreiding"; zei ik tegen mijn familie.


Donderdag 26 mei 2016: 1 eitje
Ja hoor. Tijdens mijn dagelijks rondje ontdekte ik een ei in het nest. Leuk!
Wat mij wel een beetje verontrustte was het feit dat zowel pa al moe het eitje totaal leken te negeren.
'Het zal toch wel goed gaan?' Tijd om de lectuur er maar eens op na te slaan.

Zaterdag 28 mei 2016: Tweede ei, start broeden.

En inderdaad. Zoals verwacht had ik mij toch niet voldoende ingelezen in de materie.


'De eitjes zijn heel lichtgroen van kleur en worden 13 tot 14 dagen bebroed. Veelal begint het popje na het leggen van het 3e eitje te broeden. Het mannetje en popje broeden afwisselend, waarbij ze elkaar na 1 tot 2 uur aflossen.'


Vanaf dat moment besloot ik mijn dagboekje bij te houden.
Van zondag t/m woensdag iedere dag een eitje.

Woensdag 1 juni 2016: Kleindierenmarkt Barneveld.

Vanmorgen naar de 'kleindierenmarkt' geweest in Barneveld. Wow! Wat een soorten! Kooitje gekocht. Zilverzand, sepiahouder, traliefrontjes en een ruifje.
De kooi met chloor en tandenborstel gekuist.
Net een halfje wit gehaald en strategisch behandeld. Enkele sneden in de vriezer. Een paar gewoon op de vensterbank en enkele in de zak gelaten. Over een dag of 10 kan het immers zo ver zijn!

Donderdag 2 juni 2016: Het moet nou niet gekker worden hè?!

Vanmorgen lagen er welgeteld 7 eitjes in het nest. Stel dat ze allemaal bevrucht zijn? Dan wordt het druk hoor! Gelukkig heb ik mij op alles voorbereid (denk ik).

Voldoende soorten voedsel voor de kleintjes en mogelijkheden om de mannetjes en de popjes te scheiden van elkaar.

Inmiddels laat ik mijn fantasie wel de vrije loop. Ik bespreek de mogelijkheden van een volière met mijn vrouw en met de buren. Ik lees mij in en onderzoek welke vogels meer uitdagingen hebben dan de zebravink. Of loop ik nu op de zaken vooruit?

.